کسی مجبور به نوشتن می کند مرا

با هیچ با پوچ...

هیچ که نه:

من با هیچ واره ای کنار نمی ایم

تکرار کشنده است اما:

من تکرار می کنم هیچ را  

زندگی را ...

محکوم به خودکشی شده ام انگار...!!؟

برای دوستم که زندگی را لایق زیستن ندانست....

با یک تیر فقط و فقط یک تیر کلاش به بی کرانها رقت....:

در قفسم  اما:

سرشار از میل پریدن

در قفسم اما:

عاشق این زندان

اما....

اما دوست با زندانبان

***************

راستی من هنگ مرزی قصر شیرینم؟؟؟؟؟

بی گناه هم گاهی بر سر دار می رود

کرکس را لباس قناری پوشیده اند و فروخته اند

                                                                به قفس..!!

شما نوح رامی شناسید من

                                    پسرش را هم....

                                   ************

این هم شعری از دوست عزیزم زانیار:

انان دو دوست بودند و کنون دو بیگانه اند:

چون دو کشتی بر تنگ راهی هم را یاری نمودند

و حال :

در اقیانوسی هر یک سوی خویش را گرفته اند...

مگر تنگ راهی دیگر....

شاید....

                                          ************

 این هم دو رباعی از همای:                          

ان روز که ما حسرت نان میخوردیم                    سر در بر هم به زیر پر می بردیم

تا سیر شدیم جدا ز هم افتادیم                        ای کاش که از گرسنگی میمردیم

                                        *****

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت        هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت

دوزخ    از     تیرگی    بخت    درون   تو   بود         گر درون تیره  نباشد  همه  دنیاست  بهشت

                                              ************

داریم میرم سربازی...   

به روز میکنم و به دوستان سر میزنم اگه حدمت مقدس اجباری!!!!؟؟؟؟اجازه بده!